Gloster G.40 (E.28/39) Pioneer

pierwszy odrzutowiec Jej Królewskich Mości

Autor Maciek Poniatowski

W 1929 roku młody kadet Royal Air Force College z Cranwell, Frank Whittle rozpoczął prace nad silnikiem odrzutowym. Wyniki swoich prac przedstawił Air Ministry.
Dokumentację Whittle'a przekazano do oceny dr.Alanowi A. Griffith, który od 1926 roku również pracował nad napędem turbinowym. Ten wiedziony zapewne urażoną dumą negatywnie ocenił prace konkurenta. Zachamowało to badania nad napędem turboodrzutowym w Wielkiej Brytanii na kilka lat. W 1936 roku Frank Whittle niezrażony dotychczasowymi porażkami założył małą firmę Power Jets Ltd. Do końca 1938 roku w filmie tej zbudowano silnik który przepracował na hamowni 30 min.
W sierpniu 1939 roku Frank Whittle przekonał Air Ministry o potrzebie zbudowania samolotu odrzutowego do przeprowadzenia prób w locie. Wykonanie takiej maszyny powierzono firmie Gloster Aircraft z Brockworth. Już we wrzesień 1939 inż.George W..Carter, szef konstruktorów Glostera zaczyna projektowanie niezwykłej maszyny o oznaczeniu G.40 i gwarowej nazwie Squirt.
3 lutego 1940 roku podpisano kontrakt E.28/39 na budowę dwóch samolotów doświadczalnych. Zarejestrowano je w kartotekach RAF pod nr W4041/G i W4046/G.
Oba samoloty powstały w Cheltencham..
Pierwszy samolot W4041/G przeszedł próby kołowania 07,04,1941 na lotnisku Hacclecote. Pilotował go Gerry Sayera. Dzień później wykonano próby kołowania i podskoków na wysokość do 2 m.
Napędzał go silnik W1X o ciągu 3,34 kN.

Przez kolejne kilka dni trwały prace z wymianą silnika na wersję W1 o ciągu 3.83 kN. 15 kwietnia 1941 roku wykonano pierwszy prawdziwy lot w czasie 17 min.
Przez najbliższe dwa tygodnie samolot wykonał 15 loty o czasie 10h.
Osiągnięto prędkość 480 km/h i pułap 7 500m. Długotrwałość lotów dochodziła do 56 min.
Kolejny etap to loty z silnikiem W1A o ciągu 5,16 kN. Loty z nim rozpoczęto w Edgehill od 04,02,1942. Pilotem był M.Daunt.
Drugi prototyp W4046/G z silnikiem W2B o ciągu 5,43 kN wystartował po raz pierwszy 01,03,1943. Pilotował go J.Giersonen.
17,04,1943 przeleciał z Edgehill do Hatfild i tam został pokazany premierowi W.Churchilowi. Podczas prób z nowym silnikiem W2B o ciągu 6,79 kN, 03,07,1943 drugi prototyp uległ katastrofie. Pilot uratował się na spadochronie.
Latem 1943 rozpoczęto próby z przebudowanym pierwszym prototypem napędzanym silnikiem W2/500 o ciągu zmiennym od 7,56 do 7,83 kN.
Ostatnie próby wykonywano latem 1944 roku.
Po nich samolot przechowywano w hangarze, aż do przekazania do Londyńskiego Muzeum Nauki w Kensington.
Nastąpiło to w 1946 roku.

Silnik W1A (5.16 kN) Silnik W2/500 (7.83 kN)
Rozpiętość 8,80 m 8,80 m
Długość 7,60 m 7,70 m
Wysokość 2,70 m 2,70 m
Masa własna 1288 kg 1309 kg
Masa całkowita 1680 kg 1900 kg
Prędkość max. na wysokości 3000 m 480 km/h 749 km/h
Prędkość lądowania 138 km/h 138 km/h
Czas wznoszenia na 9150 m Brak danych 22 min
Pułap 7500 m 9756 m
Jeśli chcesz obejżeć zdjęcia modelu Glostera G.40 kliknij tutaj.

Powrót do listy artykułów